Aan de ene kant hebben we nog niet alle specialisaties gehad maar eigenlijk maakt dat niet gek veel uit omdat we wel de opdrachten hebben gekregen die bij de specialisaties horen. Docenten: nogmaals dank voor het plaatsen er van op de portal! :-)
Vandaag was het de bedoeling om in een intervisiegroep je probleem te omschrijven. Nadat het probleem helder was ging het groepje aan de slag met het maken van een analyse zodat ze daarna adviezen konden geven m.b.t. het probleem.
Deze manier van werken sprak me zeer aan. Soms heb je wel eens dat je in je eigen denken compleet vast loopt. Andere mensen (die niet zo dicht op het probleem zitten) kijken er meestal met een andere blik naar. Even een terzijde: een mooi boek dat mooi inspeelt op soortgelijke problemen is: 'De koning van Katoren'. Geniaal boek waarin je duidelijk ziet dat mensen, die zich al jaren suf piekeren op een probleem, compleet vast kunnen lopen in hun denkwijze en dat een frisse blik (op hetzelfde probleem) helemaal zo gek niet is.
Nadat we in ons groepje de vijf problemen besproken hadden moesten we een van de vijf problemen kiezen om aan de andere groepen te vertellen hoe dat probleem opgepakt werd.
Het middag programma zou geweid worden aan serious gaming. Deze "kennismaking met" werd verzorgd door Thijs de Vries. Hij is aangesloten bij 'Creative seeds' en 'Eduapp'.
Tijdens deze presentatie werd duidelijk dat er echt veel raakvlakken zijn tussen onderwijs en games. De vraag is altijd: hoe maak je het betekenisvol, aantrekkelijk en dat het voortdurend blijft uitdagen?
Er zijn drie voorwaarden waaraan voldaan moet worden om spellen aantrekkelijk te maken voor de doelgroep:
1. Het moet betekenisvol zijn;
2. Er moet vooruitgang geboekt kunnen worden (de begeleiding daarbij is ook van belang);
3. Deelname moet op vrijwillige basis zijn.
Waar spelmakers altijd mee te maken hebben is 'the flow' in een spel. Waar het in het kort op neer komt is te zien in het hier onderstaande diagram:
Korte uitleg:
onder in deze grafiek is de 'tijd/mogelijkheden van de speler' te zien, links is de moeilijkheidsgraad van het spel te zien. Wanneer je begint met een spel kan je nog niet zoveel. Als het een goed spel is is dat niet erg want de moeilijkheidsgraad van het spel is ook nog niet zo hoog. Hoe verder je komt in tijd, hoe meer mogelijkheden je krijgt als speler, hoe moeilijker het spel wordt. Is het te makkelijk raak je verveeld maar is het te moeilijk dan raak je gefrustreerd. Spelmakers moeten constant in de gaten houden of het spel in de goede flow zit.
Eigenlijk kan je het perfect vergelijken met je onderwijs. In groep 3 begin je ook niet met breuken en procent sommen. Je zorgt voor een logische opbouw in je lessen. Overigens geldt dat dan weer niet voor elke leerling. De een is verder dan de ander. Je moet je lesstof aanpassen op het niveau van de kinderen (denk aan ontwikkelingsgericht onderwijs).
Tijdens de presentatie kwamen ook nog een aantal voorbeelden voorbij waar je in je dagelijks onderwijs wellicht wat mee zou kunnen:
- Motion math
- minecraft
- world peace game (John Hunter)
- class dojo
Na die opdracht mocht je zelf bedenken hoe je verder ging. Je kon nog een opdracht maken die je morgen zou kunnen uitproberen op school of je idee dat je net gemaakt had realistisch maken voor een schoolsituatie.
Ik heb dit moment aangegrepen als een mogelijkheid. Wat heel fijn is van deze opleiding is dat je echt in de ongelimiteerd experimenteren kan. "Ga maar eens proberen met de mogelijkheden die wij jullie aanreiken, denk er over na en probeer zelf eens verder te zoeken naar andere mogelijkheden binnen jullie schoolsysteem."
Die laatste zin geeft je de mogelijkheid om álles uit te proberen. Carte blanche. Nu kan het, grijp die kans.
Natuurlijk kan dat niet altijd, je moet de goede momenten afwachten. Ik begrijp niet dat er mensen zijn die op maat geleverde producten willen waarmee ze 'direct' aan de slag kunnen. Dat kan nóóit. Zelfs niet met methodes die je hanteert in een klas. Je moet aanpassingen doen om het op jouw (gemiddelde) groepsniveau toe te kunnen passen. Wees geen slaaf van de bestaande methodes.
De muzikale interpretatie bij deze dag:
Zoe Keating - The path (de live versie omdat zij ook de vrijheid neemt om nooit dezelfde versie te spelen, maar in 'beweging' blijft om mooier en beter te maken)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten